hiçbir şey yapmayan lambalardan sıkıldınız mı? dyson motorlu lamba ile değişen bir lambanız ve ışığınız olabilir. bu güzel icada 1000 USD verebilenler, 25 saniyelik turlar halinde ışığı ayarlayabilir ve duvarına, evinin nefes alıp verdiğini hissettirircesine parlayan ve sonra sönen bir ambiyansa sahip olabilirler.
safranbolu evleri, 18. ve 19. yüzyıl osmanlı kent dokusunu günümüze kadar korumuş, UNESCO tarafından dünya kültür mirasi listesine alınmıştır. safranbolu merkezinde 18. ve 19.yy. ile 20.yy. başlarında yapılmış yaklaşık olarak 2000 geleneksel türk evi bulunmakta, bunların 800 kadarı da yasal koruma altındadır.
safranbolu‘ da evler birbirine yakın, sokaklar dardır. öyle ki, bazı sokaklarda yürürken yanınızdan araba geçeceği zaman zor durumda kalabilirsiniz.
tüm evler kendilerine göre merkezde bulunan halka açık binalara (camiler, tarihi eserler vb) dönüktür. hiçbir evin manzarası diğer ev yüzünden kapanmaz.
evlerin yakın plan cepheleri sağır cephe, uzak plan cepheleri ise açık ve birbirlerini izleyecek şekilde konumlandırılmıştır. osmanlı döneminde, safranbolu evleri, yumurta akından yapılırmış, bu da depreme karşı uzun süre dayanıklılığı sağlamış.
safranbolu evlerinin boyutunu ve biçimini belirleyen unsurlar arasında çok nüfuslu büyük aile yapısı, yağışlı iklim, kültürel ve maddi zenginlikler sıralanabilir. doğa-insan-ev; sokak-ev, sokak-çarşı ilişkileri son derece düzenli ve dengelidir. evlerin yapımında taş, kerpiç ahşap ve kiremit kullanilmistir. bahçeler sokaktan taş duvarlarla ayrılmıştır.
evlerin dışarıya kapalı olmasındaki etkenler arasında din faktörü ve geleneklerin başlıca rol aldığı söylenebilir. bu yüzden ev içi ve bahçeler yüksek duvarlarla ayrılmıştır, pencereler kafeslidir. safranbolu evlerinde de afyon evlerinde olduğu gibi cepheye hareketlilik veren çıkmalar vardır, evlerin pencereleri dar ve uzun biçimde tasarlanmıştır.
bir zaman sonra ömrümün geri kalanına belki terliksi hayvan belki orangutan olarak devam etmeme sebep olabilecek iddia.
05.01.2006 00:45
bastığım günden itibaren sürekli beynimi meşgul eden sayı. 21 oldum ama elimde ne var diye düşünmeme sebep olmuştur.
..bi düşüneyim..fatih sultan mehmet 21 yasindayken almıştı istanbul’ u..küçük emre hatırladığım kadarıyla 21′ inde gitmişti intere..21 inde üniversitesini bitiren arkadaşlarım vardı..babam 21‘ inde tanımıştı annemi..şu an ben de o olayları yapabilecek yaştayım ama henüz imzamı attığım bir şeyim olmadı..ne şiir yazdım kitap oldu ne de universitemi bitirip mezun oldum..evet ben de 21‘ imdeyim..bir sayının beni bu kadar düşündüreceğini bilemezdim..bilseydim 20′ den sonrasını atlayarak giderdim….
06.01.2006 12:29
çaya batırıp yemesi pek güzel olan çikolata harikası.
sonradan gelen edit: yaw tadından yenmiyo valla
25.01.2006 23:44 ~ 26.01.2006 00:01
Dünya çapında Türkiye olarak yaptığımız ve gurur duyabileceğimiz şeylerin sayısı pek azdır. Türkçe olimpiyatları da bunlardan biri. 7. Türkçe olimpiyatlarında dünyanın tam 115 ülkesinden gelen farklı din, dil, ırklara mensup öğrenciler Türkçe öğrenmişler. Hem de öyle böyle değil. Kimi türkü söylüyor, kimi şiir okuyor, kimi de kolbastı oynuyor! Dünyada sadece saçma sapan, bir işe yaramayan şeylerle değil de böyle güzel ve göğsümüzü kabartan organizasyonlarla ses getirebiliyormuşuz demek ki.
Uluslararası Türkçe Öğretimi Derneği olarak, güzel Türkçemizi dünyada hak ettiği konuma getirmek, dilimizin daha yaygın bir şekilde kullanılmasını sağlamak ve Türkçeyi en iyi öğrenenleri ödüllendirmek amacıyla 2003 yılından beri Uluslararası Türkçe Olimpiyatları düzenlemekteyiz. Bu olimpiyatlar, yurt dışında Türkçeye karşı büyük bir heyecan ve ilgi uyandırmıştır.
tükenmişliğin son noktasında beyninizin içinde neonlarla aydınlanmaya başlar bu cümle ve çaresizliği öğrenirsiniz..
behçet necatigil‘ in sevgilerde adlı şiirindeki dar vakitlerde yaşadığınızı farkedersiniz. oysa ki siz geniş zamanlar umuyordunuz..gizli bahçenizde açan çiçeklerinizden bahsedecektiniz herkese, henüz tanışmadığınız sevgilinizi anlatacaktınız, seven kalbinizin neyi sevdiğini bilmediğinizi söyleyecek buna ek olarak ise bir akşam babam eve dönmemişti işte o gün beklemeyi de öğrendim diyecektiniz.
haykırmak istedikleriniz vardı dünyaya ama şimdi sırası değil diye hep tuttunuz kendinizi…
….an geldi geç kalmış olduğunuzu farkettiniz, noktanın içine sıkışmış kadar zor bir durumda buldunuz kendinizi, son bir hamle radyoya uzandı eliniz, belki uğurlu şarkınız çıkar da üç beş dakika da olsa düşünmeden yaşarım diye düşündünüz, sertab erener‘ in hüzünlü sesi karşıladı sizi..aldı ve çok daha uzaklara götürdü…
..unutursun için yana yana
unutursun ölüm sana bana
zaman basıp kanayan yarana
unutursun..unutursun..
26.12.2005 21:47
MIT kampüs binalarından kresge oditoryumu’ nu yaparken mimar eero saarinen‘ in kahvaltı sofrasındaki greyfurttan ilham aldığı söyleniyor. binanın yüksekten çekilmiş görüntüsüne baktığımızda gerçekten bu üniversite efsanesinin gerçeklik payı olduğunu görebiliyoruz. aslında mimarların yaptığı işleri de bir noktada doğadaki malzemeleri kullanarak, yaratılan diğer canlılara (bitkiler, ağaçlar..) benzer yapılar tasarlamak olduğunu söyleyebiliriz. halâ tüm binaları taşıyan kolonların ağaç gövdeleri gibi olduğunu ve tuğla benzeri yapı taşlarının piramiti andıran taş bloklarına benzediğini farkedebiliriz.
One legend proclaims that Eero Saarinen, architect of Kresge Auditorium, derived the idea for its form by inverting and mutilating his breakfast grapefruit.
“kıl oldum abi” yi dolamıştım dilime klibi gördüğüm zamandan itibaren. o zamanlar muz çorap diye bildiğim fosforlu renkli “mus çoraplı” kızlara kıl olmaya başladım ben de bilinçaltımın farkettirmeyen etkisiyle..
ah yanar döner a-acayipsin’ i söylerken 9- 10 yaşlarımdaydım sanırım. doritos panço reklamlarında da tarkan fırtınası esmeye başlamıştı o dönemlerimde. panço panço pançooo diye doritos markasını o zamanlardan kazıdı beynime. şimdi ne zaman doritos cips görsem tarkan gelir hep aklıma.
şimdi bile hala sesini açarak dinlediğim “ölürüm sana” şarkısını çıkardı ortaokuldayken ben. şımarık klibi bir yaz günü tv’ de ilk kez saat 19.00 da kral tv de gösterilecekti. hiç tarkan posteri alıp biriktirmemiştim, hayranı değildim, o zamanki arkadaşlarım gibi üzeri tarkan fotoğraflı tişörtler giymiyordum, kasetlerini almıyordum, ama o gün, o klibi ilk seyredenlerden olabilmek için acele acele eve gitmiştim saat 7′ ye yetişeyim de klibi seyredeyim diye..çocukluk işte..
megastar‘ dı artık tarkan, kuzu kuzu ve dudu dudu diyerek devam ettik şarkılarını söylemeye. bir aralar ingilizce kaset ya da single çıkardı ama pek de oralı olmadım kendimce.
2006 yılında harbiye açık hava‘ da konserini yakından izleme imkanım oldu. megastar sıfatının ne kadar da uygun olduğuna ben de inanmıştım artık. sahne performansı hakkında söyleyebilecek olumsuz ufacık bir yorumum dahi olamadı. hoplaya zıplaya şarkısını söylerken bir kere bile sesinde değişiklik, bozulma olmadı. saatlerce şarkı söyledi, konser bittiğinde gitti, tezahüratlar durmadığından tekrar geldi, bir kaç şarkısını yine söyledi ve gitti, sonra yine geldi, 3. seferden sonra seyirci de acımış olacak ki dinlenme hakkını verdi tarkan’ a.
ben hala eski şarkılarındayım ama..winamp’ a ne zaman tarkan şarkısı atacak olsam eski albüm klasörlerini karıştırırken buluyorum hep kendimi..
zihinlerinde, kendilerinin de anlam veremediği fjşdsjfghfdglkgjeagf şeklinde istekler oluşan ve Allah’ ım sen beni daha iyi bilirsin bana fikir verir misin şeklinde düşünen insanlardır.
18.12.2005 01:24
